Titel :
Poirot speelt bridge

Auteur(s) :
Agatha Christie

ISBN :
9789024517671




Reacties van lezers.

Door : Lars van Eesteren | 13.03.2010
De excentrieke en rijke meneer Shaitana nodigt detective Hercule Poirot uit voor een merkwaardig diner. Hij zal vier gasten uitnodigen van wie hij denkt, dat ze in het verleden allemaal een moord gepleegd hebben zonder daarvoor ooit gestraft te zijn. Naast Poirot zullen nog drie andere detectives het diner ook bijwonen. Zij kunnen Shaitana’s collectie moordenaars dan eens goed bekijken. De vermeende moordenaars zijn de arts Dr. Roberts, de bridgespeelster en weduwe mevrouw Lorrimer, de legerofficier en ontdekkingsreiziger majoor John Despard en de beeldschone gezelschapsdame Anne Meredith. De drie andere detectives zijn de appeletende detectiveschrijfster Ariadne Oliver, hoofdinspecteur Battle van Scotland Yard en kolonel Race van de geheime dienst. Tijdens het diner brengt Shaitana op suggestieve wijze het gesprek op de diverse modaliteiten van moord. Hij noemt er vier: de gifmoord (vooral bij vrouwen geliefd), de “crime passionel”, de “toevallige” moord en de “medische” moord (vooral bij artsen geliefd). Uiteraard verwijst Shaitana hiermee naar de moorden die door de vier vermeende moordenaars gepleegd zouden zijn. Er daalt vervolgens een beklemmende sfeer over het gezelschap neer. Na het diner nodigt Shaitana de acht gasten uit om in twee aan elkaar grenzende kamers een partij bridge te spelen. Roberts, Lorrimer, Despard en Meredith spelen in de ene kamer en de detectives in de andere. Shaitana zelf speelt niet mee en gaat in een stoel in de kamer bij de vermeende moordenaars zitten. Een paar uur later zijn de detectives uitgespeeld en willen ze vertrekken. Ze gaan naar de andere kamer om Shaitana te bedanken. De vier bridgespelers daar zijn nog druk aan het spelen, maar Shaitana blijkt met een stiletto in zijn borst dood in zijn stoel te zitten. Hij is dus vermoord. Battle maakt de vier spelers hierop attent. Ze verklaren vervolgens allemaal, dat niemand die avond hun kamer is binnengekomen. Dat betekent dan dus, dat een van hen de moordenaar moet zijn. Nadat de politie gearriveerd is, vertelt Poirot zijn collega’s waarom hij hier vanavond is. De vier detectives beseffen, dat zij nu hun krachten moeten meten met de vier spelers in de andere kamer. Ze besluiten samen te werken en de moord op te lossen. Ze ondervragen Roberts, Lorrimer, Despard en Meredith. Ze lijken geen van allen erg geschokt te zijn. Poirot stelt belang in de wijze waarop ze bridge spelen en ontdekt, dat Lorrimer de beste techniek heeft, Despard nogal rechttoe rechtaan speelt, Meredith heel erg voorzichtig speelt en Roberts nogal veel bluft en overbiedt. De detectives vinden geen bewijzen tegen de bridgespelers en daarom suggereert Poirot om naar de vermoede moorden uit hun verleden te kijken. Wellicht worden ze daar wijzer van. Battle duikt in het verleden van Roberts en ontdekt de mysterieuze dood van twee van zijn patiënten, het echtpaar Craddock. Zij stierven beiden als gevolg van een infectie. Race ontdekt, dat Despard met het echtpaar Luxmore naar Zuid-Amerika reisde, waar Luxmore ten gevolge van koorts stierf, hoewel er geruchten waren dat hij doodgeschoten werd. Oliver ontdekt, dat Meredith als gezelschapsdame werkte bij de rijke mevrouw Benson die ten gevolge van vergiftiging stierf. Meredith brak een flesje vergif en deed het restant in een medicijnflesje, dat vervolgens door mevrouw Benson gebruikt werd. Nader onderzoek wijst uit, dat Despard inderdaad Luxmore doodschoot, maar dat gebeurde naar zijn zeggen uit zelfverdediging. Door een test met kousen komt Poirot erachter, dat Meredith een dievegge is. Ze heeft zelf geen geld en is afhankelijk van haar rijke vriendin Rhoda Dawes bij wie ze ook inwoont. Dan vertelt Lorrimer Poirot, dat ze Shaitana vermoord heeft. Hij wist namelijk, dat ze twintig jaar geleden haar man vermoord had. Poirot gelooft haar echter niet. Lorrimer vertelt dan, dat ze Meredith op een gegeven moment over Shaitana heengebogen heeft zien staan met haar hand op zijn borst en dat ze daarom denkt, dat Meredith de moord gepleegd heeft. Om haar van de strop te redden en omdat ze zelf toch terminaal ziek is, wilde Lorrimer de schuld op zich nemen. De volgende dag blijkt Lorrimer dood te zijn; het lijkt erop of ze zelfmoord gepleegd heeft. Roberts was er te laat bij en kon haar niet meer redden. Poirot en Battle gaan snel naar het huis van Meredith. Deze is echter met Rhoda gaan varen, waarbij ze beiden te water geraken. Despard, die in de buurt was, redt Rhoda op wie hij verliefd is. Meredith verdrinkt. Hierna nodigt Poirot iedereen bij hem thuis uit en onthult hij wie de moordenaar is. Het is Roberts. Hij vermoordde de Craddocks door hen te infecteren en Lorrimer door haar vergif in te spuiten. Roberts vermoordde Shaitana tijdens een groot slem - waarbij hij de “dummy” werd en dus niets omhanden had - dat de overige drie bridgespelers zo intensief bezighield, dat hij ongezien het mes in Shaitana’s borst kon steken. Shaitana wist namelijk, dat Roberts vroeger de Craddocks vermoord had. Roberts bekent vervolgens zijn misdaden. Dit boek van Christie (1890 – 1976) verscheen voor het eerst in 1936. Het is een briljante detective die een behoorlijke aanslag doet op het deductievermogen van de lezer. Het is immers een uitermate analytisch in elkaar gezet verhaal. Daarnaast is het ook een psychologisch verhaal - de schrijfster geeft dat in haar voorwoord ook aan -, dat van het begin tot het einde boeit en bijzonder spannend is. Overigens is het ook de eerste keer dat de schrijfster de figuur van Ariadne Oliver in een roman ten tonele voert. In enkele latere boeken komt ze terug. Verder valt de centrale plaats op die het bridgespel in deze roman speelt. Door de robbers achteraf te analyseren komt Poirot tot de oplossing van de moord. Dat maakt dit boek extra leuk voor bridgeliefhebbers.


Boekenarchief.nl