Titel :
Het geheim van de blauwe trein

Auteur(s) :
Agatha Christie

ISBN :
9789024513628




Reacties van lezers.

Door : Lars van Eesteren | 24.02.2010
De bekende detective Hercule Poirot gaat in Parijs aan boord van de bekende “Blauwe Trein”, die van Calais via Parijs naar de Franse Rivièra rijdt. Aan boord is ook de Engelse Katherine Grey, een voormalige gezelschapsdame die recent van een cliënte een flinke erfenis heeft gekregen en nu op weg is naar familie in Nice. Verder bevindt zich aan boord de Amerikaanse Ruth Kettering, die ongelukkig getrouwd is met de verarmde aristocraat Derek Kettering. Ze gaat haar minnaar opzoeken, graaf Armand de la Roche, een charmante oplichter. De volgende morgen in Nice wordt Ruth vermoord in haar compartiment gevonden. Ze is gewurgd. Een zeer beroemde robijn - ooit eigendom van Catharina de Grote van Rusland -, het “Hart van Vuur” genaamd, die Ruth onlangs van haar vader, de Amerikaanse miljonair Rufus Van Aldin, ten geschenke had gekregen, blijkt te zijn verdwenen. Er lijkt dus sprake te zijn van een roofmoord. Van Aldin en zijn secretaris, majoor Knighton, vragen Poirot om de zaak te onderzoeken. Poirot stemt toe en begint met zijn onderzoek. Ada Mason, Ruth’s kamermeisje, vertelt Poirot, dat ze een man in het compartiment van Ruth gezien heeft, maar ze heeft niet kunnen zien wie het was. De politie denkt, dat het Ruth’s minnaar, de graaf de la Roche, was die haar vermoordde en de robijn gestolen heeft. Poirot is daar echter nog niet zo zeker van. Hij heeft meer bedenkingen tegen Derek Kettering, die ook in de trein aanwezig was. Derek zegt echter, dat hij Ruth tijdens de treinreis helemaal niet gezien heeft. Maar Katherine vertelt Poirot, dat zij Derek het compartiment van Ruth heeft zien binnengaan. Poirot ontvangt aanwijzingen, dat de “Markies”, een beruchte juwelendief, betrokken is bij de diefstal van de robijn. De danseres Mirelle, de maîtresse van Derek, vertelt Poirot dat ze Derek rond het vermoedelijke tijdstip van de moord uit het compartiment van Ruth heeft zien komen. Derek wordt vervolgens door de politie gearresteerd en iedereen denkt nu, dat de zaak opgelost is, behalve Poirot. Hij snuffelt verder en ontdekt uiteindelijk hoe de zaak werkelijk in elkaar steekt. Hij legt Van Aldin en Knighton uit hoe de moord plaatsgevonden heeft. Ada Mason heet in werkelijkheid Kitty Kidd en is een actrice. Zij is gespecialiseerd in het spelen van mannenrollen. Zij verkleedde zich als jongen, verliet het compartiment van Ruth en liep de trein uit. Dat werd gezien door Katherine die dacht, dat er een manspersoon bij Ruth geweest was. Dat was ook het verhaal, dat Ada tegen Poirot vertelde. Omdat Ada de enige persoon was die in het compartiment van Ruth kwam, kon zij deze leugen in haar voordeel gebruiken. De moordenaar en handlanger van Ada is Knighton, die in werkelijkheid de “Markies” is. Omdat Knighton zich ten tijde van de moord officiëel in Parijs bevond, was hij geen verdachte. Derek was wel degelijk het compartiment van zijn vrouw binnengegaan, maar hij ging weer weg toen hij zag, dat Ruth sliep. Daarna kwam Knighton, vermoordde Ruth en stal de robijn. Knighton wordt nu gearresteerd en Van Aldin is blij, dat de zaak nu definitief opgelost is. Dit boek van Christie (1890 – 1976) werd voor het eerst gepubliceerd in 1928. Het is een traditionele detectiveroman met een moord, de diefstal van een kostbare steen, diverse persoonsverwisselingen en een slimme detective die zich niet laat foppen. De auteur zelf vond dit overigens haar slechtste boek. Wellicht komt dat, omdat het nogal lang duurt voordat de hierboven weergegeven kern van het verhaal plaatsvindt. Poirot komt pas op het toneel als het boek al een flink eind begonnen is (de moord vindt plaats in hoofdstuk elf). Dat betekent, dat de plot eigenlijk te mager is om een heel boek te vullen. Of misschien komt het doordat de auteur in 1928 in een turbulente levensfase verkeerde. Ze scheidde in dat jaar van haar man Archibald Christie. Maar ook in 1927, toen ze aan het boek werkte, had ze nog last van haar persoonlijke rampjaar 1926. Haar moeder overleed toen, haar echtgenoot was haar ontrouw en ze kon het allemaal even niet meer aan en verdween toen in december voor een dag of tien op mysterieuze wijze. Kortom, het was niet Christie’s beste periode, zullen we maar zeggen. Daar kwam nog bij, dat ze door haar scheiding krap bij kas zat en dus moest schrijven om aan geld te komen voor haar en haar dochtertje. Het is dan best lastig om onder die omstandigheden inspiratie te krijgen. Zoals gezegd is dit een traditionele detectiveroman. Het verhaal speelt zich, zoals praktisch altijd bij deze auteur, af in de hogere kringen. De “Blauwe Trein” is in dat opzicht ook een ideale locatie. De trein vervoerde tussen 1922 en 1938 uitsluitend rijke passagiers naar het zonnige Zuiden van Frankrijk. De trein bestond dan ook alleen uit eerste klasse-wagons en de in de restauratiewagen geserveerde vijf gangenmenu’s waren beroemd. Ik vond het verhaal wel goed, maar psychologisch bleef het aan de oppervlakte. Je krijgt niet echt een goed inzicht in de meespelende personen en hun diepere motieven. Dit is trouwens het eerste Poirot-boek dat in de derde persoon verteld wordt. Tot nu toe trad kapitein Arthur Hastings altijd als verteller op. In dit boek is hij echter geheel afwezig. Dat is jammer, want hij vulde Poirot altijd goed aan, vind ik. Bovendien kreeg je altijd een goed inzicht in Poirot’s gedachtegang als hij Hastings als klankbord gebruikte. Ik mis dat hier wel. Opmerkelijk is verder, dat Katherine woont in het Engelse dorpje St. Mary Mead. Dit dorp is in latere romans de woonplaats van de vrouwelijke tegenhanger van Poirot, Miss Jane Marple!


Boekenarchief.nl