Naam : Isaac Bashevis Singer



Biografie

Biografie: 1904 1991. Geboren als Isaac Hertz Singer in Radzymin (of Leoncin), vlakbij Warschau in Polen onder de Tsaar van Rusland. Vader is joods-orthodoxe rabbi. Isaäc is voorbestemd ook rabbi te worden, maar door zijn broer Israël komt hij in aanraking met Spinoza, Marx, Adler en Thomas Mann. Hij stopt met zijn religieuze studie en start met schrijven in zijn broers tijdschrift. Isaäc verandert zijn tweede naam in Bashevis, Jiddisch voor de naam van zijn moeder: Bathsheba.

In 1934 vertrekt zijn 11 jaar oudere broer Israël Joshua naar de VS een jaar later volgt Isaäc, omdat Israël hem een ticket stuurt. Israël is ook schrijver en in eerste instantie beroemder dan Isaäc. Israel sterft in 1944 in New York. Over zijn broer zegt hij: Hij was mijn vader, mijn broer en mijn meester. Hij heeft hem bovendien het leven gered door het ticket te sturen. Anders was hij dood geweest net als alle andere Poolse Joden.

Esther (Hinde volgens Wikipedia) Kreitman is zijn hoogbegaafde, 12 jaar oudere zuster, en ook schrijfster. Zij verhuist met haar man eerst naar Brussel en met de uitbraak van de Eerste Wereldoorlog emigreert zij naar Londen. In haar jeugd kreeg zij niet de kans om tot intellectuele ontplooiing te komen, zoals haar broers, zij was voorbestemd voor het huishouden. Zij lijkt de inspiratiebron voor het verhaal Yentl, dat verfilmd is in 1983 met Barbra Streisand als de ambitieuze jonge vrouw, die zich als man vermomd om de Thora te kunnen bestuderen.

Er is ook nog een jongere broer Moyshe, die met hun moeder uit Hitlers Polen vlucht, naar Oekraïne, maar daar door de Sovjets wordt verdreven. Zij beiden stierven door honger in een werkkamp in Kazakstan.

Isaäc laat in 1935 bij zijn emigratie een vrouw Runya (samenwonend vanaf 1926) en zijn enige kind zijn zoon (Israël Zamir, 1929) achter. Zamir overleeft met zijn streng communistische moeder de oorlog (via een vlucht naar Rusland en Turkije) en gaat in Israël in een kibboets wonen. In 1955 herenigt Zamir zich met zijn vader en langzaamaan komen zij weer dichter bij elkaar. Zamir gaat zelfs werk vertalen van zijn vader in het Hebreeuws. Hij is journalist en schrijver, vader van vier kinderen en woont in Israel. In 1995 (4 jaar na zijn vaders dood) verschijnt van Zamir een boek over zijn relatie met zijn beroemde vader Herinneringen aan I.B. Singer (Journey to my father). Een andere Singer, Joseph is de zoon van Israel (broer van Isaac), is eveneens betrokken bij vertalingen van Singers werk.

In 1940 huwt Isaäc voor de 2e keer met een Duits/Joodse immigrante Alma Haimann. In 1943 wordt hij VS. staatsburger. In 1991 overlijdt hij in Florida op 87-jarige leeftijd.

Boeken en prijzen:

Zijn doorbraak is met `Gimpel the fool`(1950) en de trilogie De familie Moskat (1950 - 69). Vervolgens blééf hij schrijven. Meestal verschenen zijn (korte) verhalen en romans eerst in feuilletonvorm in een tijdschrift. Singer schreef kinderboeken (When Shlemiel Went to Warsaw and Other Stories, 1968) . Ook zijn er enkele toneelstukken (Yentl, 1977 en Teibele and her demon, 1984) en autobiografische werken (In my Fathers Court (1966) en A young man in search of love(1978), maar de grootste stroom vormen wel de verhalen.

Er zijn 21 van zijn boeken vertaald in het Nederlands.

Ondanks de kleine lezerskring van het oorspronkelijke Jiddische werk, wint de auteur in 1978 de Nobelprijs voor de Literatuur. Zijn werk werd in totaal in bijna 24 talen vertaald.

Twee van zijn verhalen zijn verfilmd: Yentl en in 1981 The Magician of Lublin door Menahem Golan.

Singer publiceerde onder verschillende namen.

Saul Bellow (Nobelprijswinnaar in 1976) heeft het initiatief tot vertaling van de eerste verhalen uit het Jiddische tijdschrift genomen en tipte Singer voor de Nobelprijs.

Thema´s

Het meest in het oog springende thema is de Joodse cultuur in Poolse dorpen en getto´s, maar ook het botsen van de Amerikaanse en Joodse cultuur. Binnen die culturen zoekt hij zijn weg. Hij is religieus, maar niet orthodox, is aanhanger van het Intelligent Design. Hij mijdt het occulte en mystieke niet, misschien kenmerkend voor de vlucht uit de ellende. Het fatalisme en de humor spelen een grote rol in zijn verhalen. Hij geeft zelf aan waarom hij het Joodse als onderwerp zo interessant vindt, nl. omdat het zelfs na 2000 jaar Diaspora nog een eenheid is in taal, geloof en persoonlijkheid.

Het tweede thema in veel van zijn boeken is de seksuele drift, ongeluk in de liefde, omdat erotische hartstocht een dwaasheid is en mensen kunnen die niet de baas.

Opvattingen van Singer

# Israël. Singer heeft uitgesproken opvattingen over Israël. Zo verafschuwt hij de taal omdat zij modern Hebreeuws in plaats van Jiddisch gebruikt. Ook de mentaliteit van de inwoners verschilt naar zijn idee weinig van de andere landen. Dat zij enige zoon de oorlog ingaat om de staat Israël te helpen stichten, maakt hem niet milder.

# Religie. Hij is niet tegen een georganiseerde religie, maar neemt er zelf geen deel aan. Apart is dat werk zich veelal rondom het orthodoxe Jodendom afspeelt, terwijl orthodoxen geen seculiere literatuur lezen. De verlichte Joden, die vooral in Israël wonen, daarentegen hebben weer hun bedenkingen bij Singers onderwerpen en zijn keuze voor zijn schrijftaal (Jiddisch).

# Politiek Soms voerde Singers uitgever in zijn nieuwe vaderland, de V.S. de druk op om Singer meer politiek-sociale onderwerpen te laten bespreken. Maar Singer wilde geen mensen overtuigen van bepaalde maatschappelijke of politieke opvattingen. Alhoewel hij ze dus wel had. Hij stelde b.v. het communisme (dat zijn eerste vrouw en zoon aanhingen) gelijk met het nazisme. Hij weet zijn zoon op den duur te bekeren. Singer is pacifist en vindt zelfs dat vegetarisme noodzakelijk is omdat mensen zich als Nazis gedragen tegenover dieren. To be a vegetarian is to disagree with the course of things today.

Schrijfstijl

De auteur schrijft altijd vanuit zijn eigen ervaring in verhalende stijl. `Verhalen is belangrijker dan onderrichten`. Al zijn boeken zijn geschreven in het Jiddisch en verschenen vaak eerst als feuilleton in vooral het Jiddische tijdschrift Jewish Daily Forward. Het schrijven in een (bijna) dode taal is vanzelfsprekend, want hij schrijft ook over spoken en andere niet-realistische zaken, zegt hij. Ook probeerde hij het Jiddisch te behouden als taal op deze manier.

Boekenarchief.nl